Ziek zijn

Ziek zijn.
In de context van coaching kijken we ook naar het fenomeen van ziekte. Voor mij nu even actueel, omdat ik al twee weken geplaagd wordt door griep: heel veel hoesten, enige tijd koorts gehad, wisselende spierpijn en veel minder energie dan normaal.

En natuurlijk zeggen we bij coaching dat ook dat, het ziek zijn, het leven is dat zichzelf doet. Misschien is ziek zijn wel het leven dat niet genoeg geleefd wordt en dat zich nu op onaangename wijze naar buiten perst en het lichaam dwingt zich te zuiveren.
Recent stond in de Volkskrant een polemiekje over dit onderwerp. De strekking was dat het ongepast was om de oorzaak van een ziekte bij de patient zelf te zoeken. Dat zou hem immers stigmatiseren tot dader in plaats van slachtoffer. En het zou verzekeringsmaatschappijen er toe brengen niet meer uit te keren; eigen schuld immers.
Dat is jammer, want natuurlijk is er een oorzakelijk verband tussen ziekte en leefstijl, maar dat is wat anders dan tegen de zieke zeggen dat het zijn eigen schuld is. We weten immers maar al te goed hoe lastig het is om een gezonde leefstijl te hanteren, hoe makkelijk het is om te vergeten om te ontspannen en hoe zeer alles en iedereen om ons heen ons terugduwen in onze ongezonde patronen.
Ziek zijn is het leven dat tegen ons zegt dat we ons eigen leven misschien anders moeten doen. En tegelijk mogen we dat advies ook naast ons neerleggen. Ziek zijn heeft zijn nut en plaats in het leven. Laten we er geen taboe van maken.
Inmiddels ben ik mijn eigen griepje, die ik aanvankelijk goed kon accepteren, wel zat aan het worden; het verzet neemt toe. Blijkbaar ben ik hardleers en een beetje doof. Maar dat is wat anders dan schuldig. Toch?