Timparks3

Psycho-somatisch; een onnodig woord

Ik heb vorige week een leuk boek gelezen: “Leer ons stil te zitten” van Tim Parks.

Dit boek vertelt het verhaal van Tim zelf, die al zijn hele leven en in toenemende mate, last heeft van zijn prostaat. In zijn pogingen iets aan zijn leed te doen drijft hij steeds verder af van de reguliere medici en leert hij dat het echt ontspannen van zijn lijf de enige en noodzakelijke remedie is die hem kan helpen.

Er blijkt niets aan zijn prostaat te mankeren; zijn lichaam houdt het orgaan, als gevolg van stress, echter wel in een dodelijk wurggreep.

Hij ontsnapt tenauwernood aan de meest gruwelijke en onnodige operaties, bezoekt India, doet aan stilte/meditatieweken, en leert langzaamaan dat zijn lichaam en geest verbonden, zeg maar één, zijn.

Mooi fragment uit het boek:

Tim bezoekt in India een lokale arts omdat hij weer acute pijnen heeft. In het gesprek met de arts zegt Tim: “dus u denkt dat het psycho-somatisch is?”.

De arts en zijn vrouw (zij behandelen patiënten samen) moeten een beetje lachen. Desgevraagd leggen ze uit waarom: Psycho-somatisch is een term die zij nooit gebruiken. Waarom zou je immers, als je weet dat lichaam en geest één zijn?