Zuiveren

Als we om ons heen kijken zien we dat alles wat leeft, elk systeem dat functioneert, vormen van zuivering kent. Ons eigen lichaam is daar een heel goed voorbeeld van. We plassen en poepen om van afval af te komen en ook onze uitademing bevat van alles wat we kwijt moeten. Als we erg vervuild raken doet het lichaam nog iets beter zijn best en geven we over of krijgen we diarree. Allemaal mechanismes waarmee ons lichaam zich zuivert. En het is overduidelijk wat er gebeurt als die zuivering stagneert. Dat gaat niet lang goed, dat weten we allemaal uit eigen ervaring.

Misschien iets minder voor de hand liggend is dat we ook een geestelijke zuivering kennen. Dat noemen we emoties. Als er in onze gedachtes of gevoel vervuiling optreedt, moet ook dat er uit. Meestal worden we dan boos of verdrietig. En ook hier geldt: als dat zuiveren stagneert, dan gaat dat uiteindelijk niet goed.

Helaas zien we dat het uiten van emoties niet iets is wat we makkelijk doen. Zeker, sommige van ons zijn er goed in, maar velen, waaronder ook de schrijver dezes, houden het graag een beetje binnen. Je zegt toch het liefst "goed" als mensen vragen hoe het met je gaat, verdrietig zijn doe je in je eentje en boos worden is vaak niet zo geaccepteerd.
Maar wat we zien, is dat daarmee veel ellende begint. Als je bijvoorbeeld je verdriet niet uit, ontken je voor jezelf de situatie die het verdriet veroorzaakt. Dan zeg je eigenlijk: "ach het valt wel mee" of andere woorden van die strekking. En als je niet boos wordt terwijl je dat wel bent, zet je jezelf eigenlijk op een tweede plaats; niet belangrijk genoeg om boos voor te worden.

Daarom beginnen we Vernieuwende gesprekken altijd met zuivering. Dat betekent dat we alle regels, al het moeten, alle doelen, et cetera eerst maar eens allemaal loslaten en gewoon vertellen wat er aan de hand is. Dat doen we zonder al te veel oordelen en zonder al te veel drama, maar wel met acceptatie van de emoties die erbij horen. We voelen de emotie, we erkennen de emotie en geven aan onszelf toe dat die er is. En we uiten hem. Gewoon in een gesprek met iemand die niet bij de emotie of de oorzaak daarvan betrokken is.

Dat op die manier uiten van die emotie voelt eerst een beetje vreemd of onplezierig, maar is eigenlijk ook best wel lekker. Niet zo verwonderlijk natuurlijk, want de zuivering, die soms jaren werd tegengehouden, komt op gang. Daar knappen mensen van op. En door de zuivering ontstaat er ruimte voor iets nieuws: nieuwe gedachten, nieuw gedrag, nieuwe zin. 
Zuivering dus om ook onze gedachtes en gevoel schoon te houden en plaats te maken voor nieuw of ander leven.

Dus als je nog eens boosheid of verdriet voelt opkomen, gooi het eruit. Het is net als plassen en poepen, je moet het niet te lang ophouden.